Hallo Allemaal,

 

Vanochtend iets later opgestaan als gisteren, we weten dat er geen opdrachten zijn en dat de route iets korter is als de vorige dagen. Ook lijken de extreme weersomstandigheden hier veel minder aanwezig te zijn, maar of dat echt zo is zullen we vandaag wel zien. We rijden naar de start om de route op te halen en melding te doen van hetgeen ons gisteravond is overkomen. Jonan doet melding van het incident en krijgt te horen dat het gisteren al is gemeld, door onze getuige, dit blijkt een politieman te zijn. De mensen van de Volvo hebben al een berichtje gehad om het op te lossen en zo niet dan gaan ze er melding van maken op de socialmedia.  We rijden vanaf de start direct naar een autozaak die vlakbij de start is, helaas kan hij ons niet helpen maar hij geeft ons een adres van een winkel waar ze ons wel kunnen helpen. Daar aangekomen blijkt het een hele nette sloop te zijn waar alles netjes is geregisterd en hij heeft een spiegel voor ons. Nog geen 10 minuten later rijden we weer weg met een nieuwe buitenspiegel, in totaal heeft het ons nog geen 30 minuten gekost en dus zijn we nog mooi op tijd op weg. Ook vandaag rijden we weer over spiegelgladde weggetjes maar je kan zien dat de zon in kracht toe neemt de wegen zijn soms zelfs gewoon nat. De tempratuur is iets boven 0 en de zon staat weer te stralen.  We rijden een brug over een rivier over waar we even uit de auto gaan, het ziet er hier schitterend uit. We praten hier ook even met een stel Belgisch runners die al vanaf de start met heel veel pech te maken hebben gehad. In België begonnen de problemen al met een kapotte Multi riem.  Uiteindelijk zijn ze met veel kunst en vliegwerk toch in Denemarken aangekomen. In Zweden kregen ze te maken met een kapotte carter pan. Ook dat weer gefikst en ze rijden nog steeds en sinds gisteren ook weer met de rest van de runners. Bij de brug waar we uitgestapt zijn lopen we ook even over de weg en hier ervaren we met eigen ogen dat de weg eigenlijk gewoon over Thialf rijden. De weg is gewoon 1 grote ijsbaan. Door de bossen zijn de weggetjes nog steeds mooi wit en glad dus. Als we even later op een heuvel met een aantal runners een vrachtauto ons tegemoet komt gaat het met een runner voor ons fout. We helpen hem met de lier er weer uit. Het lukt ze vervolgens niet om de heuvel weer op te komen, we proberen ze nog te slepen, maar ook wij hebben hiervoor niet genoeg grip. Uiteindelijk lukt het iemand anders wel om ze de heuvel over te krijgen. Een half uurtje later zien we een hele stoet met runners langs de weg staan. Het blijkt dat de Belgen bij het uitwijken voor een vrachtauto ervan af zijn gegleden en dat ze vervolgens nog door een Volvo die ook moest uitwijken zijn aangetikt op het achterwiel, wat ertoe heeft geleid dat de schade nu niet meer herstelbaar is. De Volvo komt er redelijk goed af met een kromme spoortstang.  Op het moment dat we aankomen zijn ze de bagage al aan het uitladen en stappen ze over in een andere auto. De auto staat klaar om door de sloper opgehaald te worden en wordt op de locatie achtergelaten waar ie is gestrand. We rijden weer lekker verder en besluiten in een dorpje boodschappen te doen voor de lunch, dit idee hebben wij niet alleen maar nog veel meer runners. In de supermarkt wordt gebak uitgedeeld en voordat ik het weet zit Jonan naast een oude Fin samen op een krukje lekker aan zijn gebakje te peuzelen. Jonan vraag aan de man wat de reden van het gebak is, de man haalt zijn schouders op, maar omdat het nou is dat ie het niet weet of omdat ie Jonan niet verstaat komen we niet te weten, hij zwijgt verder in alle talen. Met de boodschappen rijden we een stukje verder en gaan even eten op een rustplaats. Het weer is echt heerlijk en we staan dan ook lekker buiten van het zonnetje te genieten. Na de lunch rijden we weer lekker verder. Jonan hoort dat een van de Landrovers al een uur vast zit en dat er geen beweging meer in is te krijgen. Jonan neemt contact op en het blijkt dat ze ongeveer een uur terugrijden zijn gestrand. We zoeken een pomp op om even te tanken en krijgen ondertussen bericht dat het niet lukt, maar ze vermoeden dat het ons ook niet gaat lukken. We besluiten na het tanken nog even contact te zoeken want Albert is van mening dat het ons echt wel gaat lukken. Even later krijgen we via de whatsapp gelukkig te horen dat het gelukt is. We rijden verder door Finland, het land van de duizend meertjes, het zijn er zelfs meer dan 188.000. De conclusie is dat Finland ons allemaal verrast heeft met zijn schoonheid, maar ook de mensen zijn veel vriendelijker voor ons gevoel dan in Zweden. Als we een Fin passeren en we spelen een muziekje dan gaan ze dansen of wuiven. Volgens Kooi staan ze zelfs met hun tieten te schudden. Nadeel van Finland is dat de taal echt, echt onbegrijpelijk is, we kunnen echt geen soep maken van de kreten die we langs de weg zien, het zegt ons allemaal geen ene moer. We rijden ondertussen lekker door naar Helsinki verwachting is dat we daar rond 18:30 over de finish kunnen rijden.


505.2 km, 10:13:53