Hallo allemaal,

 

Na een goede nacht en een lekkere douche en een ontbijtje met brood van Andries was iedereen weer klaar voor de derde dag van de Carbagerun. Net zoals gisteren vertrekken we iets na 8 en zijn we rond half 9 bij de start van dag 3. Jonan haalt de route met de opdrachten op, ik maak wat foto’s en de rest wacht in de auto. Ook vandaag weer 2 opdrachten waarvan 1 relatief simpele en een lastigere opdracht. De simpele opdracht is laat iemand van de teamleden op een stokpaard in zijn onderbroek door de sneeuw rijden. De lastige opdracht is laat je auto 10 meter voorttrekken door Sneeuwhonden (Husky’s).  Daarnaast is de route vandaag ook nog eens erg lang 10.5 uur voor de lange route zonder stop. Jonan probeert nog wat voor de honden te vinden en bij de Finish van vandaag is namelijk een Husky boerderij, maar deze nemen al niet meer op. We besluiten dan ook maar de opdrachten te laten voor wat het is, op het moment dat we de Husky opdracht hadden kunnen doen hadden we nog een kans gehad voor het klassement, maar zonder deze is de opdracht met het stokpaard zinloos.  We gaan vandaag dan ook voor de lange route van 615 km en gaan genieten van de tocht. Net zoals gisteren rijden we ook vandaag voornamelijk weer over ijzige weggetjes die niet al te breed zijn en waar het soms lastig kan zijn om elkaar te passeren.  Zo wil Albert op een gegeven moment ruimte maken voor een BMW die ons wil passeren, maar komt daarbij met zijn linker voorwiel net naast de weg. De corrigerende acties helpen niet en we belanden naast de weg in de sneeuw en zitten vast. Jonan kan simpel uitstappen, maar ik beland tot aan mijn kruis direct in de diepe sneeuw. Met moeite kan ik uit de sneeuw en op de weg komen. Ik maak even een foto. Jonan werkt ondertussen aan het uitrollen van de kabel op de lier en ik ga het hele gebeuren filmen. Met de lier duurt het nog geen 30 seconden of we staan weer op de weg. Nog even de sneeuw van ons afkloppen, Jonan en ik zitten onder de sneeuw en we kunnen weer verder.  We vervolgen onze weg en rijden inmiddels in een redelijke colonne met andere runners. Bij een afslag moeten we even wachten voor een sneeuwschuiver die de weg aan het sneeuwvrij maken is. Op het moment dat we verder kunnen blijft er een Volvo staan. Albert besluit niet af te wachten en gaat de Volvo passeren, maar op het moment dat we ernaast zitten besluit de bestuurder van de Volvo ook weer om verder te rijden, met als gevolg dat we geen ruimte meer hebben en tegen de Volvo aanschuiven. Met enig gevloek stappen we uit, Albert zegt sorry en geeft de bestuurder een hand.  De schade valt mee het linker spatbord om het wiel is aardig gedeukt, maar er kan verder gereden worden. De chauffeur vindt het verder wel prima, maar een van zijn teamleden vindt dat we maar 50 euro moeten dokken. De chauffeur zelf zegt hier niks over en we besluiten dan ook maar weer in te stappen en verder te rijden. Zo zie je maar weer dat er in korte tijd veel kan gebeuren en dat de elementen hier een belangrijk aandeel in hebben. Onderweg wordt het steeds wat warmer en we komen boven de 0 uit. We rijden verder over de mooie weggetjes door de vele bossen. Overigens echt hoog is het hier allemaal niet we schommelen steeds tussen de 200 en 300 meter ongeveer. In tegenstelling tot gisteren wordt het weer niet beter, maar slechter we krijgen zelfs te maken met lichte regen, zal er wel mee te maken hebben dat het in Nederland ook warmer wordt. Omstreeks 1 uur gaan we aan de lunch, ook dit keer weer worsten op een broodje met kaas maar vandaag zonder mosterd. Het is vies weer en niet echt lekker om buiten te zijn dus we eten ons broodje op stappen in de auto om weer verder te gaan nog 325km te gaan, dat duurt dus nog wel even. We rijden weer lekker verder over de mooi besneeuwde wegen, alles gaat lekker voorspoedig, maar we ervaren wel dat de wegen er iets anders aan toe zijn als gisteren.  Het is glibberig op sommige plaatsen en dat het erg glad is ervaren we even later erg goed, Albert wil de bocht omsturen, maar tot 3 keer aan toe blijft de auto rechtdoor rijden. Uiteindelijk komen we tot stilstand en kunnen we alsnog de bocht om, een goede waarschuwing. De regen begint ook meer te worden en in combinatie met de kou hebben we het er niet zo opstaan, we rijden dan ook rustig verder. Bij een kruising zien we van ver al een aantal runners staan, als we achteraan sluiten zien we dat er oponthoud is omdat er iemand van de weg is gegleden. Het blijkt mijn collega Chris Hoekstra te zijn, uiteraard gaan we die helpen. We proberen het eerst met de sleepkabel die ze daar hebben, maar dat lukt niet, de weg is glad en het is een stugge kabel wat niet lekker werkt. We stoppen er dan ook snel mee en pakken de lier erbij. Met de lier aangesloten is het ook hier binnen 30 seconden gepiept. En kunnen we weer snel onze weg vervolgen. We rijden nu een tijdje met ander runners omdat er heel veel tegelijk oponthoud hebben gehad. Na een tijdje gereden te hebben in de vervelende omstandigheden begint het al snel weer donker te worden. Toen we begonnen ging de zon ongeveer om kwart over 5 onder, inmiddels is het al om kwart voor 4, anderhalf uur eerder. Als we in het donker een bocht omgaan zien we alweer een runner in het donker in de sneeuw vast staan. Ook deze helpen we met de lier en ook hier verloopt het redelijk soepel de lier is erg sterk, maar je merkt gewoon dat deze zich wel erg vast in de sneeuw had gevreten.  Nadat we deze hebben losgetrokken trekken we ook weer gezamenlijk met een hele rij runners op, nog 155km te gaan in het donker op paden die soms meer op een rodelbaan lijken. Na ongeveer 30km komen we dan eindelijk in een dorpje waar we de snelweg op gaan. Nu gaat het in 1 ruk naar de finish. We besluiten niet naar de Finish te rijden maar direct naar ons huis voor vannacht, we komen dan rond 7 uur aan en kunnen dan beginnen met het lekkere eten wat Jonan gisteren al heeft voorbereid.  Als we bij het huis aangekomen zijn zien we gelijk dat het een groot huis is. Jonan neemt contact op met de eigenaar en al vrij snel krijgen we een rondleiding door een huis met karakter, gebouwd in 1750 en er lijken nog originele elementen aanwezig. Het is een fantastisch huis met een hele mooie voorkamer, 4 bedden en een hele oude douche, die het waarschijnlijk erg goed gaat doen. De eigenaar is hier haar restaurant begonnen en inmiddels heeft ze een nieuw restaurant in een gebouw hier vlak om de hoek. Jonan is scherp en vraag gelijk of ze ook bier verkoopt, dat doet ze inderdaad en als we meelopen kunnen we het gelijk kopen. We kopen 8 biertjes, Jonan maakt het eten klaar en nog voor 8 uur hebben we een heerlijke maaltijd en een goed glas bier achter de kiezen. Over het ontbijt hoeven we ons ook geen zorgen te maken want de koelkast staat vol met ontbijtspullen.

 

Oh ja voordat ik het vergeet het woord van de week is zweetpak, 202 punten voor Kooi ik denk dat JD die niet meer te boven komt 😊.


666.7 km, 11:37:40