Hallo allemaal,

 

Na een nacht in een veel te kleine ruimte zijn we de dag weer begonnen. De boiler was super klein, dus iedereen kon maximaal een minuutje onder de douche, maar goed dat is genoeg om wakker te worden. Het ontbijt bestond weer uit de lekkernijen van Andringa aangevuld met wat Duitse kaas en vleeswaren. Na het ontbijt snel naar de start, al snel komen we meerdere Carbagerunners onderweg tegen. Aangekomen bij de start is het een drukte van jewelste, we halen snel de routebeschrijving op en gaan snel onderweg.  We zijn goed en wel een paar minuten onderweg of we zien de eerste Carbagerunners al naast de weg staan, aangehouden door de politie, het lijkt erop dat ze moeten blazen, Jonan speelt even snel Dont stop me now van Queen. We rijden op de 68 naar een plek met een zeer mooie naam Riddarhyttan en besluiten van tevoren nog even eraf te gaan om te tanken. We zien hier wel een Diesel tank, maar die is alleen voor privé gebruik, achter de pomp denken we nog een rodelbaan of iets dergelijks te zien en we besluiten even het terrein op te rijden. Als we goed en wel het terrein oprijden zien we een man aankomen in werkkleding die naar ons wuift, de stoppen en wachten of ie op ons afkomt, maar dan is ie weer weg. Even later komt ie weer terug en komt bij onze auto staan en laat ons een bordje zien van de Carbagerun van 2017. Toeval bestaat niet, maar deze man heeft ook de Carbagerun gedaan en snapt dus het concept. Een beter aangelegenheid om onze opdrachten te kunnen vervullen kunnen we waarschijnlijk niet krijgen. Jonan verteld dan ook wat de opdrachten voor vandaag zijn. De meneer wil ons graag helpen en gaat direct wat vrienden bellen die wel een sneeuwscooter hebben. In eerste instantie lijkt het niet te lukken, maar dan heeft ie toch iemand gevonden. Wat we eerder dachten dat het een privé tank is blijkt ook niet waar te zijn, we kunnen hier prima tanken, dat besluiten we eerst te doen. Na het tanken vraagt hij ons om achter hem aan te rijden, we volgen hem naar een vriend. Daar aangekomen staat de sneeuwscooter al klaar. En uiteraard moet Albert op de scooter, in Nederland had hij het er al over en nu de kans zich voordoet moet het dan ook direct gebeuren. Terwijl Albert zijn rondje doet, film ik en Jonan en Jan Douwe praten met de eigenaar, het blijkt tot hilariteit van ons de sneeuwscooter voor de kids te zijn. Deze heeft maar 150pk, zelf heeft hij er eentje met 800pk. Jonan en Jan Douwe rijden ook nog een rondje en vervolgens rijden we weer terug. Aangekomen bij de werkplaats heeft hij ook al een vrouw geregeld die voor ons de auto gaat trekken. Albert heeft een dik stuk sleeptouw mee wat we voor deze opdracht prima kunnen gebruiken. We koppelen het touw aan de auto, ik ga filmen. Jonan zet de auto terwijl de vrouw al begint te trekken nog even in de vrij en al vrij snel hierna begint de auto te rijden. Super ook deze opdracht weer volledig geslaagd, als bewijs laten we de vrouw ook nog even Zweeds praten. Het is iets over 10en en beide opdrachten alweer in de pocket. We drinken nog even een bakje koffie bij de man in de werkplaats, waar het echt een teringzooi is en gaan even later weer verder op pad. We vervolgen onze routen en Jonan ziet ondertussen op de Whatsapp al filmpjes van Runners die in problemen zijn geraakt, we zijn dus gewaarschuwd. Doordat we de opdrachten zo vroeg al gereed hebben en deze aardig wat tijd hebben gekost hebben we wel wat achterstand, maar in  feite is dat nu even een voorsprong 😊 omdat we kunnen anticiperen. Al vrij snel komen we op het stuk weg waar de runners in problemen zijn gekomen. We sluiten aan in de rij van wachtenden, een prima moment om weer eens gele sneeuw te maken. Gelukkig kunnen we snel weer verder, maar het duurt maar een paar minuten voordat we weer tot stilstand komen. Ik besluit de auto uit te gaan en vooruit te lopen om te kijken wat er aan de hand is. Na aardig wat mede runners te zijn gepasseerd zie ik nog net dat ze een runner los trekken en kunnen we onze weg weer vervolgen. We rijden verder over de ijzige weg en eigenlijk gaat het zo de rest van de ochtend verder. Omstreeks half 2 besluiten we ergens te parkeren en even te picknicken. Als we de worsten op het vuur hebben staan komt er een ander team uit Friesland Mooi Foart met start nummer 4444, ons nummer. We raken even met ze aan de praat, zetten nog even thee en gaan vervolgens weer verder. Het beeld onderweg veranderd verder niet zoveel, de bomen worden wat witter en de wegen blijven ijzig.  In tegenstelling tot gisteren is de route vandaag wel erg mooi, de sneeuw en de bospaadjes maken dat het een uitdagende route is waar we ook de gehele dag door samen rijden met mede runners wat ook wel weer leuk is. Gezien de snelheid welke we hebben duurt het nog wel even voordat we vandaag onze eindbestemming bereiken, maar dat maakt niet uit. We volgen nog een tijdje de lange route deze gaat nog steeds over heel veel gladde ijzige weggetjes. Iedereen lijkt rekening te houden met de omstandigheden, maar een Audi lijkt er lak aan te hebben. Een kwartiertje later zien we dat hij het  heeft moeten bekopen, hij is van de weg afgeschoten en moet los getrokken worden, dat doen wij niet, wij rijden lekker verder. Omstreeks 4 uur besluiten we niet verder te gaan op de lange route, we moeten dan nog een dikke 220 kilometer en daar doen we dan nog 4 en een half uur over, de snelle route is een uurtje korter. Omstreeks half 5 wordt het toch al donker dus verder rijden op de lange route heeft dan ook weinig zin. Onderweg op de korte route besluiten we boodschappen te doen, we stoppen hiervoor ergens in een dorpje en halen rodekool en nog wat andere zaken. Als we goed en wel weer onderweg zijn en nog eens even de tijd narekenen zouden we als we zelf eten zouden koken nooit voor 9 half tien eten. We besluiten dan ook de plannen te wijzigen en ergens een pizza te eten. We hebben al vrij snel een tent gevonden welke een goed cijfer heeft volgens JD. Helaas zegt dit niks over de gasten die ze daar hebben een lokale snuiter die iets teveel bier heeft gedronken wil met ons in gesprek, we hebben hier niet zoveel zin in en na enige tijd druipt ie af. Overigens de pizza's waren goed en het eten was een stuk beter als gisteren. We rijden vervolgens verder naar de Pink Ladies de finish locatie, na een goed uurtje rijden komen we hier aan, net zoals gisteren staat het er nu ook weer vol met allemaal runners. We zoeken de jury tafel op laten ons winnend materiaal zien, (wat jullie ook op de website onder de videos kunnen bekijken) en nemen de volle punten in ontvangst. Weer een super resultaat. Na de finish rijden we snel door naar het huisje waar we rond negen uur aankomen. Gelukkig is dit een echt huis met voldoende slaapplaatsen voor ons allemaal, Jonan en Albert kunnen zelfs apart slapen. Ik ga nog even aan het werk met de website, Jonan kookt het eten alvast zodat  we morgen snel aan tafel kunnen. Albert en Jan Douwe maken de bedden op en steken de kachel aan. Wat een heerlijke afsluiting van een erg leuke dag.


577.6 km, 12:45:20